و ناگهان چه زود دیر شد عشق من!
قسمت نشد ببینمت خدانگهداری کنم
فرصت نشد بمون و از تو نگهداری کنم
تو آمدی،اشک را در چشمانم کاشتی،گل برگ های تک شقایقم را کندی و سکوت دلم را شکستی.
تو امدی،حسرت و غم را برایم به ارمغان آوردی،و تک شقایقم را با خودت بردی.آخر گفته اند:تا شقایق هست،زندگی باید کرد.
اما من بی وجود شقایق چگونه زنده بمانم...چگونه؟چه دیر آمدی و چه زود رفتی و مرا در جاده های مه آلود و غم گرفته ئ زندگی سرگردان کردی و رفتی.
مرا به غبار فراموشی سپردی ، بی شک روزی خواهی آمد که دستانت،دستان آفتابی ام را سرد و یخی خواهند یافت...![]()
![]()
![]()
فکرشو نمیکردم یه روزی اون که دوسش دارم
بهم بگه باید از قلبم خداحافظی کنی![]()
![]()
![]()
![]()
عشق من دوستت دارم و خدانگهدارت ![]()
![]()
![]()